80's revival! ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...

Saturday, July 15, 2006

Στις λέξεις φωτιά

Example




Την Μαρίκα Νίνου την άκουσα για πρώτη φορά το 1981-1982, περίπου στα δέκα μου. Ο πατέρας μου είχε αγοράσει μια κασέτα με επιτυχίες της από κάποιον πάγκο της Ομόνοιας και την ακούγαμε στο άσπρο Yugo κατά τις πρωινές κυριακάτικες αυτοκινητάδες μας στη Νέα Ιωνία και τη Νέα Φιλαδέλφεια. Θυμάμαι μου έλεγε ότι η Νίνου υπήρξε η μεγαλύτερη τραγουδίστρια, ωστόσο εμένα τότε δεν με συνάρπαζε. Από εκείνες τις ακροάσεις μού έχει μείνει μια απροσδιόριστη αίσθηση ότι τραγουδούσε κυρίως ελαφρά τραγούδια, είδος που ποτέ δεν μου άρεσε. Την Νίνου ουσιαστικά την ανακάλυψα περίπου δέκα χρόνια αργότερα.


Υπήρξε μάλλον η τελευταία μιας μακράς χορείας τραγουδιστριών του ρεμπέτικου, στην οποία συγκαταλέγονται η Ρόζα Εσκενάζυ, η Βούλα Παπαγκίκα, η Στέλλα Χασκίλ, η Ρίτα Αμπατζή, η Σοφία Καρίβαλη, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Σωτηρία Μπέλλου κ.ά., σφραγίζοντας με λαμπρό τρόπο την πτώση του. Τραγουδώντας κυρίως τα χρόνια της μετάλλαξής του σε αρχοντορεμπέτικο-λαϊκό, δεν πρόλαβε την "χρυσή" του εποχή. Ωστόσο ό,τι τραγούδησε, το τραγούδησε ανεπανάληπτα, και έδωσε βαρύτητα σε τραγούδια με εμφανείς στιχουργικές αδυναμίες. Αναφέρω χαρακτηριστικά το "Έλα όπως είσαι", τραγούδι που η Νίνου μεταμορφώνει με την ενέργεια της φωνής της. Ειδικά στην εκτέλεση που -παραλλάσσοντας τους στίχους "Η νύχτα είναι δική μας και πρέπει να γλεντήσουμε με όλη την ψυχή μας"- εκείνη τραγουδά "πρέπει να πενθήσουμε με όλη την ψυχή μας", σου δίνει την αίσθηση ότι τραγουδάει με τη δύναμη που χαρίζει κάποιες φορές η απόλυτη απελπισία, σαν να γελάει κοιτώντας στα ίσια το τραγικό. Αυτή την εντύπωση μου έδωσε και όταν την είδα σε κάποια παλιά ελληνική ταινία να τραγουδάει στου Τζίμη του Χοντρού.
Η Νίνου έβρισκε μέσα σε στίχους αδιάφορους ή και ατυχείς, κάποιες φράσεις ή και λέξεις ακόμη, τις οποίες φόρτιζε τόσο έντονα συναισθηματικά που αποκτούσαν την αρχική τους, πραγματική, βαρύτητα (για παράδειγμα, ο τρόπος που τραγουδά στη"Ζαϊρα", "Μ' άναψες φωτιά, δεν αντέχω πια"). Ακόμη και στις περιπτώσεις που κάνει δεύτερη φωνή, κατορθώνει να χαρακτηρίζει το τραγούδι. Για παράδειγμα στο "Αντιλαλούνε τα βουνά", τραγουδά αξέχαστα: "Μουγκρίζω απ' τις λαβωματιές και απ' τις δικές σου μαχαιριές". Ασφαλώς έχει πει και πολύ μεγάλα τραγούδια ["Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα", "Γεννήθηκα για να πονώ" κ.ά.] και έχει κάνει μεγάλα με τη ζωοδότρα φωνή της πολύ περισσότερα. Κατά τη γνώμη μου η Νίνου υπήρξε η μεγαλύτερη λαϊκή τραγουδίστρια, εκείνη που έβαζε στις λέξεις φωτιά.



Example

14 Comments:

Blogger Ιφιμέδεια said...

Ααπαπαπαααα

αυτό το 0 comments στο λαιμό μου κάθεται!

11:43 PM

 
Blogger Non Private Life said...

E μα πια...

Όξω από την παράγκα...

12:24 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Αντιλαμβάνεσαι ότι έχουμε εδώ μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να γράφουμε ό,τι θέλουμε για όποιον θέλουμε;
Κανείς δεν διαβάζει αυτό το ποστ, γιατί να διαβάσει τα σχόλια του;

Πυρ κατά βούληση!

12:03 AM

 
Blogger Non Private Life said...

λες;;;;

εεε;;;;

6:04 AM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Λέω βέβαια!

12:06 AM

 
Blogger Non Private Life said...

Tελικά θα πας βορειοδυτικά;

12:24 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Να σου πω την αλήθεια.. δεν θέλω να πάω πουθενά!

11:41 PM

 
Blogger Non Private Life said...

Α όχι έτσι...

Άσε τον Μάρκο να πάει θάλασσα κι έλα μαζί μου νησί...

2:25 AM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Αυτό το "άστον να πάει θάλασσα κι έλα να πάμε νησί", ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ήταν!

Η πλάκα ξέρεις ποιά είναι; Ότι αυτός λύσσαξε να έρθει μαζί σου!!

Σου έχω αποστολή: αρχές Σεπτέμβρη μου εδήλωσε ότι θα πάει Μύκονο για "δουλειά". Να ανησυχώ γιατρέ μου; Ε, ναι: γι'αυτό θα πας να τον παρακολουθήσεις. Εγώ μέχρι τον γάμο πρέπει να είμαι κυρία.

3:02 AM

 
Blogger Non Private Life said...

Όχι ρε μην τον φοβάσαι το Μάρκο
Η Μύκονος έχει λένε πάντως όχι μόνο ύποπτες παραλίες

Άφησε τον να πάει Μύκονο
κι άφησε τον να πάει και θάλασσα μόνος του

και πάμε εμείς στο νησί για
Ελβετούς

Στη Ζυρίχη αγάπη μου θα σου κάνω γάμο
Στη Ζυρίχη

3:39 AM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Αχ Ζυρίχη, Ζυρίχη, τι μου θυμίζει...

(ότι δεν έχω πάει).

Βρε λες να γίνω εξαγώγιμο προϊόν;;;

5:05 AM

 
Blogger Non Private Life said...

Tι ζυρίχη
τι χασίσι

Ας το Μάρκο
κι έλα νήσο

7:34 AM

 
Blogger enteka said...

ωραίο ποστ though...
:)

9:09 AM

 
Blogger ATHENA said...

Οντως τεραστια η Νινου, αλλα βρηκε και πατησε...

Κρικος μιας μεγαλης αλυσιδας που παει πολυ πισω στο χρονο.

Πειτε την παραδοση αν θελετε.

Περιλαμβανει δασκαλες και δασκαλους
οπως η Παπαγκικα, η Βακα, η Μητακη, ο Τσανακας, ο Νουρος
για να αναφερω τους πρωτους που
μουρχονται στο μυαλο περα απο το αυτονοητο ντουο

Ριτα-Ροζα, Ροζα-Ριτα


ωραιο ποστ :)

7:59 AM

 

Post a Comment

<< Home