80's revival! ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ...

Sunday, July 02, 2006

Ποιός φοβάται το Φαταούλα;

Ο καλός μου Μάρκος θυμήθηκε απόψε τον κουμπαρά Φαταούλα, ένα cult αντικείμενο των 80s.
Είχε κόκκινη βάση και από πάνω ένα δεύτερο κομμάτι μπεζ χρώματος -σαν χρηματοκιβώτιο- από το οποίο έβγαινε ένα χέρι και μάζευε τα νομίσματα που του έβαζες στην υποδοχή.

Ούτε ο Μάρκος ούτε εγώ είχαμε ποτέ τέτοιο κουμπαρά. Εμένα μάλιστα με φόβιζε και με ανατρίχιαζε έτσι που έβγαζε απότομα το χέρι. Ακουγόταν μάλιστα κι ένας χαρακτηριστικός συρριστικός ήχος...

Τέλος πάντων, ο Φαταούλας για μια συγκεκριμένη περίοδο υπήρξε πολύ δημοφιλές δώρο για πάρτυ.
Επ' ευκαρία ας θυμηθούμε λίγο τα αποτυχημένα δώρα που μας ψώνιζαν οι μαμάδες μας και πηγαίναμε στους φίλους μας όταν έκαναν πάρτυ.

Εγώ προσωπικά πήγαινα κλασικά στυλό Parker και επίσης λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία δεν διάλεγα, ούτε θυμάμαι καθόλου τίτλους ή κάτι ιδιαίτερο. Το λογοτεχνικό βιβλίο, το λεγόμενο "εξωσχολικό" ήταν το χειρότερο δώρο για έναν φίλο, αλλά υποτίθεται το ενδεδειγμένο και αυτό που αποσπούσε την έγκριση της μητέρας του φίλου. Βέβαια ο ίδιος ο φίλος έδειχνε εύγλωτα την απογοήτευσή του με τη σχετική γκριμάτσα...
Ο Μάρκος -που έχει μακράν πολύ καλύτερη μνήμη από μένα- θυμάται ότι πολύ συνηθισμένα δώρα για πάρτυ ήταν ο Κύβος του Ρούμπικ, το Γιο-γιό, τα γύψινα βαρόμετρα πασπαλισμένα με χρυσόσκονη που άλλαζε χρώμα ανάλογα με τον καιρό.
Επίσης θυμάται τους κάκτους καθώς και τα μπλοκ αλληλογραφίας καταλληλότατα δώρα για κοπέλες.
Σειρά σας τώρα...

31 Comments:

Blogger Λύσιππος said...

Αντί για Parker πήγαινα PaperMate, συναρμολογούμενα (πολεμικά) αεροπλανάκια, επιτραπέζια (όχι Scrabble), τράπουλες με θέματα (αυτοκίνητα, αεροπλάνα, καράβια - με το φοβερό Yπερ-Ατού καθώς και μίνι τράπουλες με το ίδιο θέμα), στρατιωτάκια, πλαστικά bowling και mini golf, σετ πολεμικής αμφίεσης (κράνος, παγούρι, χειροβομβίδα, λόγχη, πιστόλι - όλα πλαστικα, έ;) και άλλα που θα με πιάσουν δάκρυα αν θυμηθώ.

2:02 PM

 
Blogger enteka said...

καταρχήν αν μου έφερνες δώρο εξωσχολικό με είχες κερδίσει δια παντός.
[τον φαταούλα τον ξέρω μόνο σαν όνομα]
έχεις πετύχει τα περισσότερα δώρα που έκανα και μου έκαναν τότε (κυρίως στιλό Πάρκερ)
Να προσθέσω: ρούχα (t-shirts που αν τα διάλεγαν γονείς είχαν ήρωες καρτούν που είχαν μόλις φύγει από τη μόδα), μπάλα μπάσκετ Molten και σε μικρότερες ηλικίες πλαστελίνη και ξυλομπογιές...
χχχ

2:06 PM

 
Blogger Non Private Life said...

Μου είχαν κάνει θυμάμαι πολλούς Parker κατά καιρούς, πολλές μπλούζες και πουκάμισα, Lacoste(δώρα επιλογής μαμάδων φίλων, βιβλία, κολώνιες, γραβάτες...κι έχω πολλές πολλές κάρτες από εκείνη την εποχή κυρίως από κορίτσια ή πιο ευαίσθητα αγόρια.
Εγώ συνήθως έκανα δώρα που σχετίζονταν με τη μουσική, πολλά βινύλια, αρκετά βιβλία κι έφτιαχνα αυτοσχέδιες συσκευασίες και handmade καρτούλες...η μάνα μου πάντα στη γιορτή μου οργάνωνε φοβερά parties (η μάνα μου μια εποχή party freak...αξέχαστη εποχή)και θυμάμαι τυλίγαμε αλλά δεν θυμάμαι τι δωράκια για τους συμμετέχοντες...τι καλά...

5:28 PM

 
Blogger Ιουδας Ισκαριωτης said...

Περί δώρων με καλύψατε, αν και απ΄οτι βλέπω εμένα αυτά μου συνέβησαν λίιιιιγο πιο νωρίς από τα 80ς :(
Θυμήθηκα ομως μια μόδα που έσκασε μύτη εκείνη την εποχή (ανάμεσα στις τοσες άλλες). Τα jumpers. Τις πιτζάμες με τα λάστιχα στα μανίκια και στο τέλειωμα του παντελονιού. Η φρίκη!!!! Ποτέ δεν τα συμπάθησα. Μου τα αγόρασαν γιατί έπρεπε και τα λούστηκα για λίγο καιρό. Πολύ γρήγορα ευτυχώς ξανα-νακάλυψα τη χαρά της κλασικής πιτζάμας και ηρέμησα. Τα γαμω-jumpers έπαιξαν και ως δώρο μεταξύ μαμάδων για τα παιδιά τους σε πολλούς χρωματικούς ακροβατισμούς χωρίς...δίχτυ ασφαλείας.
Ένα άλλο δώρο που έκανε καριέρα εκείνη την εποχή είναι και οι "μασκες". Βενετσιάνικες, γύψινες, δερμάτινες...άλλη φρίκη. Αυτές τις αγάπησα στην αρχή πολύ!!! Με το που ήρθαν όμως τα 90ς...απεταξάμην, απεταξάμην!!!
Παράλληλα με τις μάσκες, ήταν και οι μαριονέτες,αυτές τις συμπαθώ ακόμη.
Γενικά στα 80ς αν ήθελες να με καλοπιάσεις ο πιο εύκολος τρόπος ήταν με βινύλια και οτιδήποτε εξάρτημα ρουχισμού απο το Remember 79. Το είχαμε κάνει χρυσό το μαγαζί αυτό εγω και οι κολλητοί μου. Πηγαίναμε εκεί κι ας μην είχαμε χρήματα για αγορές. Απλα για να είμαστε "in".

Υ.Γ: Ωραία θα ήταν να κάνετε και ένα αφιερωματάκι στα clubs της εποχής αν και πολύ φοβάμαι ότι εσείς ως μικρότεροι δεν προλάβατε και πολλά. ΞΑΝΑ :(

10:59 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Αυτό το μπλογκ αποδεδειγμένα γράφεται επί το πλείστον από τους σχολιαστές του! Και πολύ χαίρομαι γιατί ό,τι και να θυμηθούμε εμείς εσείς πάντα κάνετε τη διαφορά!

Λοιπόν έχουμε και λέμε:
Λύσσιπε: Εγώ τα papermate δεν τα θυμάμαι, αλλά ο Μάρκος μου ναι! Τι φοβερή ανάμνηση οι τράπουλες με θέματα: είχα θυμάμαι μία με αυτοκίνητα πολυτελείας (άκουσον-άκουσον). Κάπου θα την έχω ακόμη γιατί τη φύλαγα ως κόρη οφθαλμού! Επίσης φοβερά τα σετ πολεμικής αμφίεσης!

Εδώ να προσθέσω ότι ως αγοροκόριτσο που ήμουν (και είμαι;) είχα απ'όλα τα αγορίστικα παιχνίδια! Πρόσφατα που τα βρήκα και τα πήγα στο καινούργιο σπίτι, ανακάλυψα πλήρες σετ καουμπόϊσας (η ζώνη μου κάνει ακόμη!) καθώς και οπλοπολυβόλο, χειροβομβίδα, στρατιωτάκια, ινδιανάκια, τρακτέρ, αυτοκινητάκια κλπ. μαζί βεβαίως-βεβαίως με κούκλες, σετ επίπλων miniature, σερβίτσια (μεγάλη ποικιλία) κλπ.

Έντεκα: Μεγάλη παράλειψη η μπάλα Molten και ο Μάρκος μου είπε ότι θεωρείτο καλό και ακριβό δώρο! Επίσης οι ξυλομπογιές νομίζω ήταν δώρο μεγάλων σε μικρούς! Η λεπτομέρεια για την επιλογή καρτούν στα t-shirts απαράμιλλη!

Nonprivatelife: Εσύ παιδί μου έχεις στο DNA σου τα πάρτυ: ορίστε αποδείχτηκε! Και τι δεν θα έδινα να έβλεπα μια hand-made καρτούλα σου! Είμαι σίγουρη ότι θα ήταν one of a kind!

Ιούδα μου: JUMPERS!!! Έχεις δίκιο! Ήταν η εποχή τους! Το απόλυτο δώρο! Εμένα μου άρεσαν πολύ και θυμάμαι ότι είχα ένα σετ κίτρινες πετσετέ που δεν τις έβγαζα από πάνω μου. Τις φορούσα μέχρι που μου έφτασε το μπατζάκι στο γόνατο -τέτοια λατρεία!

Περιττό να πούμε ότι η θεία μου ετών 70 φέρνει ακόμη στον μπαμπά μου, τον αδελφό μου και τον Μάρκο jumpers θεωρώντας ότι κάνει το πιό μοντέρνο δώρο που μου υπάρχει!!!

Τις μάσκες δεν τις χώνεψα ποτέ. Οποιουδήποτε είδους. Έχουν κάτι απόκοσμο, παράταιρο που με τρομάζει. Αλλά έχεις δίκιο: έγιναν πολύ τις μόδας οι βενετσιάνικες και πέρισυ μια φίλη της μαμάς μου μου έφερε μια μιρή σε καρφίτσα πέτου που δεν θυμάμαι πώς την ξεφορτώθηκα.

Οι μαριονέττες μπορούν να είναι πολύ καλόγουστο δώρο. Μπορεί και όχι βέβαια, όπως όλα.

Το Remember 79 που ήταν;

Θυμήθηκα τώρα και εκείνα τα πορσελάνινα κατασκευάσματα που έγραφαν τσιτάτα περί φιλίας, περί έρωτα και περί ανδρών-γυναικών. Τα κρέμαγες στον τοίχο ή τα έβαζες μπιμπελό στο γραφείο. Θυμάστε καμιά ατάκα τους;

Για τα κλαμπ επιφυλασσόμεθα.

Υ.Γ. Ιούδα μου γιατί μας θεωρείς τόσο μικρότερούς σου; Εγώ ομολογώ την ηλικία μου: 34 1/2 (τα κιλά μου ποτέ).

11:49 PM

 
Blogger archive said...

O ΦΑΤΑΟΥΛΑΣ!!!
Τον ειχα εντελως ξεχασει,ρε παιδια!
Πωπω..τι επαθα τωρα!
(Γεράσαμεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!)

1:49 AM

 
Blogger Ιουδας Ισκαριωτης said...

απαπαπαπα!
δεν θυμάστε το Remember '79???!!!

Στην Αδριανού στην Πλάκα, ήταν ο ναός των punks & new-wavers. Ότι αξεσουάρ ήθελες εκεί το έβρισκες, φουλάρια-παντελόνια-σταμπωτές μπλούζες, τα πάντα. Υπάρχει ακόμη -και απορώ ποιοι ψωνίζουν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!!

Άλλη απορία βέβαια είναι πόσο άλλη πραγματικότητα έζησα εγώ με 6 χρόνια παραπάνω στις πλάτες μου!!!

2:45 AM

 
Blogger enteka said...

πωπω τα jumpers!!!
τότε τα δεχόμουν ως κάτι φυσικό, τώρα όμως θυμάμαι ως εκνευριστικό το ότι σε σφίγγαν χειροπόδαρα τα λάστιχα..

8:35 AM

 
Blogger Ιουδας Ισκαριωτης said...

έτσι ακριβώς έντεκα, τα λάστιχα ήταν σκέτη φυλακή:)

άσε που όταν έπρεπε να "πετάξεις" τα jumpers για ευνόητους σαρκικούς λόγους
έπρεπε να τραβιέσαι με τα λάστιχα.

ζήτω η εποχή των t shirt για τον ύπνο!!!

10:14 AM

 
Blogger cobden said...

Δυστυχώς τον Φαταούλα, δεν τον θυμάμαι καθόλου!Ούτε τί δώρα πήγαινα σε παιδικά πάρτυ θυμάμαι(φανταστείτε με πόσο ενδιαφερον, τα διάλεγα!)
Για μένα, αγαπημένα μου δώρα στην παιδική μου ηλικία ήταν...
Πικ-απ δεν είχα, άρα δεν αγόραζα βινυλιο, ρούχα δεν με ενδιέφεραν, φόραγα ότι μου αγόραζαν οι γονείς μου...Είχα πάθος με τα PLAYMOBIL!Συνέχεια τα ζητούσα για δώρο!Τα καλύτερα κομμάτια της συλλογής μου, ήταν τα σπίτια PLAYMOBIL...Μου έχει μείνει απωθημένο όμως πως ποτέ δεν μπόρεσα να αποκτήσω το πειρατικό καράβι που ήταν πανάκριβο για την εποχή του (12.000 δρχ, ακόμη το θυμάμαι!)
Ηθελα πολύ να μου κάνουν και βιβλία, δώρα!Ειδικά τα βιβλία της Ζωρζ Σαρρή και της Άλκης Ζέη, από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ και την παιδική σειρά των Εκδόσεων Πατάκη!

10:16 AM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

"Μου έχει μείνει απωθημένο όμως πως ποτέ δεν μπόρεσα να αποκτήσω το πειρατικό καράβι που ήταν πανάκριβο για την εποχή του"


ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!
Αγαπητέ μου cobden,

πολλές φορές έχουμε συζητήσει με τον Μάρκο ότι και οι δύο έχουμε απωθημένο το πειρατικό καράβι των Playmobil!!!

-->"άσε που όταν έπρεπε να "πετάξεις" τα jumpers για ευνόητους σαρκικούς λόγους
έπρεπε να τραβιέσαι με τα λάστιχα."

Ιούδα μου,

τρελλαίνομαι για κάτι τέτοιες διατυπώσεις! "Ευνόητους σαρκικούς λόγους"! Πολύ σωστά!

10:22 AM

 
Blogger enteka said...

...και τώρα ακόμη θέλω να παίρνω κτίρια των playmobil (όχι ότι έπαιρνα ποτέ ήταν πανάκριβα) και πάλι μου φαίνονται ακριβά, grrr
:)

12:47 PM

 
Blogger Αταίριαστος said...

Πώς και ξεχάσατε το κλασικότατο δωράκι των παιδικών πάρτι (συνηθισμένο σε πάρτι δημοτικού); Η κολώνια "Μυρτώ" με άρωμα λεμόνι! Ήταν το απόλυτο δώρο του καρμίρη επισκέπτη.

1:09 PM

 
Blogger cobden said...

Είχα μια παιδική φίλη που έδινε άλλη διασταση στο "απόλυτο δώρο του καρμίρη επισκέπτη", αταίριαστε!Σε κάθε πάρτυ που πήγαινε, έφερνε σαν δώρο ένα τριαντάφυλλο από τον ...κήπο της...Και έτσι, το έπαιζε ρομαντική και ευαίσθητη και ταυτόχρονα γλίτωνε και τα λεφτά για δώρο!

1:15 PM

 
Blogger cobden said...

@ιφιμέδεια
Φοβάμαι πως πια δεν κυκλοφορεί το πειρατικό καράβι των PLAYMOBIL...
@enteka
Τα καινούργια κτίρια είναι ακόμη καλύτερα από τα δικά μας!Σε βάζουν σε πειρασμό να τα αγοράσεις και να φτιάξεις ολόκληρη πόλη!( άλλο απωθημένο αυτό!)

1:19 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Κυκλοφορεί το Πειρατικό! Αλλά πανάθεμά το είναι ακόμη πολύ ακριβό... σκέφτομαι όμως να το πάρω κάποια στιγμή στον καλό μου και να παίζω εγώ...Τα κτίρια δεν με εντυπωσιάζουν -αλλά καλού-κακού έχω κρατήσει ακόμη τα τουβλάκια μου να φτιάχνω ενίοτε κανένα τσαρδάκι!

Αταίριαστε:
έβαλες την πινελιά που έλειπε! Μα και βέβαια έχεις απόλυτο δίκιο! ΜΥΡΤΩ! Η οποία ειρήσθω εν παρόδω κυκλοφορεί ακόμη (στον Χόντο θα την βρείτε δίπλα στις κολώνιες Μενούνου, υποβαθμισμένες όλες στα κάτω ράφια -δεν δουλεύω στο Χόντο, αλλά έψαχνα πρόσφατα για κολώνιες),

Άκου το απόλυτο δώρο του Καρμίρη Επισκέπτη! Ακόμα γελάω!

Πάντως ο Cobden έχει δίκιο για το τριαντάφυλλο-φτηνιατζούρα! Θυμήθηκα ότι σε ένα πάρτυ ένα σίχαμα συμμαθητής μου προσπαθούσε να μου το προσφέρει τάχα μου-τάχα μου -σε στυλ είμαι ο Πάρις και διαλέγω εσένα Αφροδίτη.. Πολύ γέλιο!

1:55 PM

 
Blogger BetBond said...

Δεν ξέρω για την ηλικία σας αλλά στη δική μου τα εξωσχολικά βιβλία ήταν πολύ της μόδας, ειδικά για τους ντεμέκ γραμματιζόμενους της εποχής. Ιδιαίτερα δημοφιλής ήταν μια σειρά βιβλίων του εκδοτικού οίκου Άγκυρα με χοντρό έγχρωμο εξώφυλλο. Τα τέκνα του πλοιάρχουν Γκράντ ήταν το πρώτο που έλαβα ως δώρο και μετά πήρα φόρα όλος ο Ιούλιος Βέρν.Από τη Γη στη Σελήνη, Ταξίδι στο κέντρο της Γης, 20000 λεύγες κλπ. Στη λιγο μικρότερη ηλικία ένα από τα δημοφιλή δώρα εποχής ήταν το βιού-μαστερ. Μετά κυκλοφόρησαν τα πρώτα μοντέρνα επιτραπέζια (πέρα από τα καθιερωμένα σκάκι, γκρινιάρη, μονόπολη κλπ) και ένα τέτοιο ήταν το Στρατέγκο (αγαπημένο μου).
Όσο για τις μεταξύ μας ανταλλαγές, εκείνα τα χρόνια τα κορίτσια ήταν μανιακά με το να συλλέγουν...χαρτοπετσέτες (άλλο πράγμα τα σχέδια και τα χρώματα που έβλεπες) ενώ τα αγόρια ανταλλάσαμε κόμιξ της εποχής, Μπλέκ, Ζαγκόρ, Όμπραξ, Μικρό Σερίφη (τον Τζιμ Άνταμς τον είχα γράψει και...γράμμα ζητώντας να μου πει τις περιοχές των Ινδιάνων και οι αθεόφοβοι μου έστειλαν χάρτη των ΗΠΑ τυπωμένο με τις περιοχές των Ινδιάνων, εδώ οι Σιού, εκεί οι Απάτσι κλπ).Εχω να θυμάμαι πολλά από εκείνα τα χρόνια και ευχαρίστως τα μοιράζομαι με την καλή παρέα σας (μας).

2:52 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Αγαπητέ μου Betbond,

τι αναμνήσεις μου ξεσήκωσες!!!

Καταρχήν οι εκδόσεις Άγκυρα -πολυαγαπημένες- με τα ορίτζιναλ χαρακτικά και πολύ καλές μεταφράσεις του Βερν! Επειδή πρόσφατα ξαναγύρισα στο βερν -μη σου πω ότι εν γένει παλιμπαιδίζω- διαπίστωσα ότι είναι δύσκολο να βρεις ικανοποιητική μετάφραση και πολύ περισσότερο εκείνη τη μαγεία των παλιών βιβλίων της Άγκυρας!

Το Βιου Μάστερ επίσης αντικείμενο του πόθου: δεν είχα ποτέ αλλά είχαν οι φίλες μου και έβλεπα κι εγώ! Με μάγευε. Πρόσφατα βρήκα βιου μαστερ σε ένα μαγαζί με παιχνίδια στην Στοά Κοραή.

Εγώ δεν συνέλεγα χαρτοπετσέτες, αλλά χαρτιά αλληλογραφίας -διότι υπήρξα και δεινή αλληλογράφος!

Όμως το σημαντικότερο στο σχόλιό σου είναι για μένα άλλο: Ο Μικρός Σερίφης, ο πολυαγαπημένος μου Τζιμ Άνταμς με την υπέροχη Αμαζόνα Ντιάνα, τον Πεπίτο Γκονζάλες και τον μικρό Τσιπιρίπο!

Τι φοβερό εύρημα ο Τζιμ Άνταμς -ο τρόμος των κακών του Ουέστ- να είναι... έλληνας! Ο Δημήτρης Αδαμόπουλος!

(τύφλα να έχει ο Λιακόπoυλος που βλέπει παντού Έλληνες!)

1:15 AM

 
Blogger Hurricane Lily said...

το πάω πιό μακριά: ανταλλάσσατε χαρτάκια (τα αγόρια) με αυτοκινητάκια; Είχατε κάτι χαζά άλμπουμ που κολλάγατε αυτοκόλλητα, που μετά τα ανταλλάσσατε με τους φίλους σας; Κάτι άλλα παιχνίδια, τύπου λάστιχο, και κάτι κόλπα που έγιναν κάποια στιγμή πολύ μόδα στα κορίτσια, με το σπαγκάκι που έδενες τις δύο άκρες και το έβαζες στα δάχτυλά σου, και έφτιαχνες σχηματισμούς και το έπαιρνε μετά η άλλη και έκανε άλλο σχηματισμό και μετά πάλι εσύ κι έκανες άλλο κ.ο.κ.... Βιβλία, πώ πω, Ιόύλιος Βερν, αλλά και "Μυστικοί εφτά" και κάτι τέτοια... και κόμικς, Μίκυ Μάους και Ποπάϋ, και Μανίνα και Κατερίνα (που δεν μου επέτρεπαν οι γονείς γιατί τα θεωρούσαν πολύ ξεφτίλα κιτς και τα διάβαζα σε σπίτια άλλων κοριτσιών!). Φυσικά πλέημομπιλ... Θυμάστε κάτι παπούτσια "κίκερς" (άσχετο αλλά μου ήρθε)...

5:08 AM

 
Blogger Xilaren said...

Φαταούλας

Στυλό Parker

ΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ!!!! (κι εγώ το ήθελα αυτό... μάταια περίμενα να το κάνουν δώρο στον αδερφό μου!)

εντάξει τι να πω.. απλώς γράψατε!

δε θυμάμαι συγκεκριμένα δώρα, θυμάμαι μια εποχή ήταν της μόδας τα μαγαζιά Ρεζέρβα με κάρτες και κουκλιά με αστείες επιγραφές πάνω ("έχεις γενέθλια; έ, χεστήκαμε!" πάνω σε ένα λούτρινο με μπεημπιλίνο και λοιπά κακόγουστα)

Εγώ αυτό που θυμάμαι με ΜΕΓΑΛΗ συγκίνηση είναι ένα δώρο που είχα πάρει στο πρώτο-πρώτο μου παρτυ: ένα ανσάμπλ της BiBiBo για την πισίνα (μαγιο μπικίνι, μπουρνούζι, ψηλοτάκουνα σανδάλια)... Νομίζω ότι έκανε define μέσα μου το απόλυτο beachwear και με κατέστρεψε σαν κορίτσακι!

(ουφ, επιστροφή στην πραγματική ζωή τώρα!)

5:48 AM

 
Blogger enteka said...

enteka αντικείμενα από την παιδική ηλικία που αγόρασα τον τελευταίο χρόνο απ' το ΚουΚου (γρήγορα ένα γιατρό!):
1) ένα cd Περνά περνά η μέλισσα με παιδάκια (ελπίζω ότι είναι παιδάκια) με 15 παιδικά τραγούδια (Χαρωπά τα δυο μου χέρια, αχ κουνελάκι κλπ) σε σημερινές, σχεδόν electropop εκτελέσεις.
2) viewmaster (είναι απίστευτα high tech nowadays)
3)εκείνο που φυσάς και κάνει μπουρμπουλήθρες
4)ένα ανθρωπάκι playmobil (έναν μουσικό)
5) μαγικό ραβδί που αναβοσβήνει και παίζει μουσική (και μια πολύχρωμη μπάλα στριφογυρνάει)
6)καλειδοσκόπιο
7)σπιτάκι για ανθρωπάκια
8)κονφετί σε σακουλάκι
9)κηροπήγιο μανιτάρι
10)νεροπίστολο
11)πλαστελίνη

6:09 AM

 
Blogger aurora_eyes said...

3)εκείνο που φυσάς και κάνει μπουρμπουλήθρες

χαχα, σε μια κρίση παλιμπαιδισμού πήρα και εγώ ένα τέτοιο από τα ΚΟΥΚΟΥ, χύθηκε το σαπουνόνερο πάνω στο κινητό μου και μετά φόρτιζε μόνο του για 3 μέρες (το κινητό, όχι το σαπουνόνερο!)

8:56 AM

 
Blogger jane said...

δε θυμάμαι πολλά δώρα, θυμάμαι όμως μερικά από αυτά που είχα κάνει εγώ. το ένα ήταν χαρτόκουτο πολύ όμορφα τυλγμένο που περιείχε 1. 1 μουστοκούλουρο 2. ένα κρεμμύδι (η φίλη τα μισούσε) και 3. πολλές εφημερίδες τσαλακωμένες. το άλλο δώρο μου ήταν γυρίνοι που μάζευα από τη δεξαμενή του κήπου μου, ή σαλιγγάρια που μάζευα επίσης από τον κήπο, τα έβαζα σε γυάλα με φύλλα και τα προσέφερα ως κατοικίδια. μπορεί κανείς να μού πει γιατί αυτά τα δώρα δεν έτυχαν ποτέ της σέουσαν εκτίμησης?

12:59 PM

 
Blogger enteka said...

aaa! θυμήθηκα σατανικό δώρο που πήγα με την ξαδέλφη μου σε μια "φίλη" της την οποία αντιπαθούσε. Η ξαδελφη μου θα ταν 8 χρονών εγώ 6. Είχε πάρει ένα ωράιο κουτί, με έβαλε να μαζέψω όσα περισσότερα μυργήγκια μπορούσα και το πήγαμε σπίτι της.
(Μικρός ήμουν, ότι μου λεγαν έκανα, οκ?)
Και το ανοίγει αυτή και βλέπει να μυρμήγκια και ουρλιάζει και μεζέυονται κάτι θειάδες και μαμάδες και ουρλιάζουν κι αυτές και ελευθερώνονται τα μυρμήγκια και όλοι ουρλιάζουν σε μένα: "Βγάλτα στο μπαλκόνι" και πήγα και πέταξα απ' το μπαλκόνι το κουτί. Αυτό ήταν λοιπόν το χειρότερο δώρο που έχω πάει κατά τη φανταστική δεκαετία του 80.
Περιέργως θυμαμαι ότι μείναμε και παίξαμε μετά χωρίς να έχει δημιουργηθεί καμία παρεξήγηση.

Τι ωραία που όταν είσαι μικρός δεν κρατάς κακίες...!

1:06 PM

 
Blogger Ιφιμέδεια said...

Hurricane lily: Χείμαρρος οι αναμνήσεις!

Εδώ κολλάει ο Βοσκόπουλος: "Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε και μου θυμίζουνε τα περασμέναααα".

Τα kickers παπούτσια ποιά ήταν;

Xilaren:
Αχ τι μου θύμισες! Λατρεμένη Bibibo! Την έχω ακόμη σχεδόν άθικτη μέσα στην ντουλάπα της με φοβερά ανσάμπλ! Το αγαπημένο μου είναι ένα μωβ μάξι φόρεμα με σκίσιμο στο πλάι και εσάρπα με φτερά!

Έντεκα:
Εμείς οι δυό έχουμε πολλά κοινά σου το'χω ξαναπεί! Για τη λίστα σου έρχεται ποστ εξαιρετικά αφιερωμένο!

Το Κούκου που είναι, στη Θεσ/νίκη;

Πειραχτήρι !!!!

Jane:
Τουλάχιστον έκανες εντύπωση! Κάτι είναι κι αυτό!

Aurora eyes:
Καλώς ήλθες!

12:17 AM

 
Blogger flo said...

Αχ, πάλι καθυστερημένα μπαίνω στην κουβέντα!
Ναι, φαταούλας πονηρός κουμπαράς! ¨ηταν η μοναδική σχέση που απέκτησα ποτέ με την αποταμίευση...

ΚΑι το πειρατικό καράβι! Μας το είχαν κάνει δώρο με τον αδερφό μου Χριστούγεννα. Επίσης, το κάστρο του Playmobil, το θυμάστε? Κολλάω ακόμη με δαύτα όπως και με τα Lego...
Γι' αυτό είνια χρήσιμες οι Λίστες (σ' ευχαριστούμε κύριε Έντεκα)...

5:28 AM

 
Blogger effie said...

Σε πρόσφατη μετακόμιση ανακάλυψα 5 (!!!) αντίτυπα του "Γλάρου Ιωνάθαν"!!!
Αν θυμάμαι καλά, η μαμά κάποιου φίλου είχε ψύχωση με το συγκεκριμένο βιβλίο και έβαζε το καημένο το παιδάκι της να το πηγαίνει δώρο σε κάθε παιδικό πάρτυ...
By the way, fantastic blog - πολύ χάρηκα που σας βρήκα ;))

2:46 AM

 
Anonymous Anonymous said...

Best regards from NY! here

3:09 PM

 
Blogger thebest20 said...

εγώ αν και 20 χρονων μαζευω ακομα playmobil φιγουρες (μη φανταστειτε 2-3 κουτακια το μήνα παίρνω) αρκεί να είναι εντυπωσιακά...το κοριτσάκι με το κουκλοθέατρο ηταν ωραίο και αυτά που έχουν πολλές λειτουργίες,όπως πατίνι,ποδήλατο,επιγονατίδες,γύψο στο κεφάλι και στα πόδια....το πειρατικό καράβι το έχω ακόμα αλλά στη δεύτερη έκδοση που βγήκε κάπου το '89....το 91 στα γενέθλιά μου μου πήραν για δώρο το 3όροφο αρχοντικό και το δωμάτιο των γονιών μαζί....μετά μάζεψα και τα άλλα δωμάτια και τον κήπο...έχω επίσης μανάβικο,ανθοπωλείο,ψαράδικο,pet shop,[τα 4 μαγαζιά τα πήρα το '96]καντίνα με τραπεζάκια και ποτά [δώρο της γιαγιάς μου],saloon,sheriff's office,bank και drug's store [τα πήρα το '90] αλλά λαι τα τελευταία μου μεγάλα κομμάτια που πήρα ήταν η σκηνή του βασιλιά,μια σπηλιά με ληστές και ο βασιλικός θρόνος...τα έχω ακόμα στην αθήνα και τα κρατάω για τα παιδιά μου,θέλω να βρω παλιότερα κομμάτια που δεν κυκλοφορούν πια...εννοείται πως στα γενέθλιά μου μου έφερναν όλοι playmobil και μεγάλα κομμάτια.σε γενέθλια φίλων χάριζα playmobil μικρά κομμάτισ και ποτέ εξωσχολικά βιβλία αν και μου αγόραζαν συνέχεια τέτοια βιβλία οι δικοί μου!!

12:58 PM

 
Anonymous Anonymous said...

kserei kapoios pou mporo na vro to diafimistiko apo ti mirto tin kolonia??????
Thanks!!!
eva

10:46 AM

 
Blogger FunkyAxl11 said...

Για την κοπελα που ζητησε την διαφημηση της κολωνιας Μυρτω

http://www.youtube.com/watch?v=xwpmzsemqpQ

9:35 PM

 

Post a Comment

<< Home